Kâinatta Bir Zerreyim

Nefes

Kâinatta bir zerreyim
Ben kendimi bilmez miyim
Zerre içinde zerreyim
Ben kendimi bilmez miyim

Mamur benim harap benim
Ayaklarda türap benim
Kadehlerde şarap benim
Ben kendimi bilmez miyim

Denizlerde Nuh olalı
Döneklere yuh olalı
Ruhlar ile ruh olalı
Ben kendimi bilmez miyim

Günah bende hakir benim
Hizmet ehli zâkir benim
Adem kadar bakir benim
Ben kendimi bilmez miyim

Daimi'yim bende ben de
Bent olmuşum ben de bende
Değilmişim perakende
Ben kendimi bilmez miyim
Gönüllerde perakende
Ben kendimi bilmez miyim

Âşık Daimî

Sözcükler / Açıklamalar

kâinat: evren
zerre: Çok küçük parçacık, hiç mi hiç
kendini bilmek: Bu ifade, İslam tasavvufunun temel hadislerinden biri olan "Nefsini (kendini) bilen, Rabbini bilir" ilkesine dayanır.
mamur: İşlenmiş, bakımlı; bayındır
harap: Kötü durumda, bitik, perişan
türap: toprak (Şiirde "ayaklar altında toprak olmak" ifadesi alçakgönüllülüğü simgeler)
Nuh: Peygamber
yuh olalı: Bu ifade şiirde yüz çevirenlere, sözünden dönenlere ve hakikati inkâr edenlere (döneklere) karşı bir kınama anlamında kullanılmıştır.
hakir: Aşağı görülen, değersiz.
zâkir: zikreden, Allah'ın adını sıkça anan (kimse)
Âdem: İlk peygamber
bakir: El değmemiş, dokunulmamış, temiz kalmış (Şiirde Hz. Adem'in ilk yaratılışındaki günahsız ve saf haline atıf yapılmıştır.)

bende: Kul, köle
perakende: Birbirinden ayrı, dağınık, perişan

Daimi'yim bende ben de / Bent olmuşum ben de bende / Değilmişim perakende: İnsan dünyevi arzular peşinde koşarken perişan hâldedir. Ne zaman ki özüne, içindeki ben'e bağlanır (bent olur), işte o zaman parça olmaktan kurtulup bütüne erer.

İlgili Sayfalar

👉 Âşık Daimî

👉 Ne Ağlarsın Benim Zülfü Siyahım

Yararlanılan Kaynak

TRT Müzik Dairesi Nota Arşivi