3 Haziran 2019 Pazartesi

Behçet Necatigil (1916 - 1979)

Behçet Necatigil
  • Şair, yazar, öğretmen.
  • 1916’da İstanbul Fatih'te doğdu.
  • Asıl adı Mehmet Behçet’tir.
  • Babası, Sarıyer ve Beyoğlu müftülükleri de yapmış olan Müderris Mehmet Necati Efendi’dir. Necatigil, annesi Fatma Bedriye Hanım'ı henüz iki yaşında iken kaybetti.
  • 1936’da İstanbul Kabataş Lisesini bitirdi.
  • 1940’ta İstanbul Üniversitesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümünden mezun oldu. 
  • İlk şiirlerinde Behçet Necati adını kullanan şair, "Gönül" olan soyadını "Necatigil" olarak değiştirmiştir.
  • Edebiyat öğretmeni olarak bulunduğu Kars ve Zonguldak’tan sonra 1945 yılında 1960’a dek çalışacağı Kabataş Lisesinde göreve başladı. Kabataş Lisesindeki öğretmenliği sırasında iki yıl Edebiyat Fakültesi Alman Filolojisinde okudu.
  • 1960-72 yılları arasında İstanbul Çapa Eğitim Enstitüsünde çalışan Necatigil, buradan emekli oldu.
  • Kanser teşhisiyle kaldırıldığı Cerrahpaşa Hastanesinde 13 Aralık 1979'da öldü.
Edebi Kişiliği
  • "Evler Şairi" olarak bilinir.
  • Hiçbir edebî gruba katılmamıştır.
  • Şiirlerini hem hece hem de serbest ölçüyle yazmıştır.
  • Şiirin ideolojiden uzak tutulması gerektiğini savunur.
  • Divan, halk ve tasavvuf şiirinden kendine özgü biçimde yararlanmış, şiirde geleneğe önem vermiştir.
  • İlk dönem şiirleri daha açık ve daha kolay anlaşılırken 1955'ten sonra yazdıkları anlam bakımından daha kapalıdır.
  • Şiirlerinde genelde ev, aile, çevre, aşk, ölüm, çocukluk özlemi, yalnızlık, yaşlılık ve kentleşmenin ortaya çıkardığı problemleri işlemiştir.
  • Şiirlerine karamsarlık, hüzün ve acı hâkimdir.
  • Evin Halleri ve Sevgilerde şiirleri ile ünlüdür.
  • Şiir dışında inceleme, çeviri, radyo oyunu alanlarında da eserleri vardır.
Tüm Eserleri
  • Şiir Kitapları: Kapalı Çarşı, Çevre, Evler, Eski Toprak, Arada, Dar Çağ, Yaz Dönemi, Divançe, İki Başına Yürümek, En/Cam, Zebra, Kareler Aklar, Sevgilerde, Beyler, Söyleriz
  • İnceleme: Edebiyatımızda İsimler Sözlüğü, Edebiyatımızda Eserler Sözlüğü
  • Radyo Oyunları: Yıldızlara Bakmak, Gece Aşevi, Üç Turunçlar, Pencere
Şiirlerinden... 
Saklı Su 
Ürperen yaralara çıplak
Havaların değmesi
Acır
Korkunuz nerdeyse
Bir şey söylenecek, bir şey sorulacaktır.

Sekiz sokak önceden sezmeniz
Adımlar yöneldi,
Bir darılış gönlünüzde
Ortalık karardı.

Anla sıkıntımı geç git dost,
Nedendir sorma.
Gür bitkiler altında bir benim için akar
Alıngan, onurlu
İstemez görsünler saklı su.
Dönme Dolap

Nerden niçin mi geldim
Bilmeden bir şey diyemem, ya siz?
Hem hiç önemli değil
Geldim, yer açtılar, oturdum
Girip çıkanlar vardı
Zaten ben geldiğimde
 
Başka şeyler vardı, ekmek gibi, su gibi
Gülüşler öpüşler ne bileyim hepsi
Doğrusu anlamadım bir düğün dernek mi
Sonra da kimileri düşünceli, durgundu
Gidenler neye gitti doğrusu anlamadım
Zaten ben geldiğimde
Bir lunapark mı, bir konser bir gösteri
Bilmem pek anlamadım önüm kalabalıktı
Sıkıştığım yerde vakit çabuk geçti
Bak dediler baktım, pek bir şey göremedim
Hem her karanlıktı
Zaten ben geldiğimde
 
Benim tek düşüncem büzüldüğüm köşede
Nasıl çekip gideceğim kalk git dediklerinde
Çünkü çıkmak sıkışık sıralardan mesele
Kalkacaklar yol vermeye bakacaklar ardımdan
Az mı söylendilerdi şuracağa ilişirken
Zaten ben geldiğimde
İlgili Sayfalar
Yararlanılan Kaynaklar
  • TDV İslam Ansiklopedisi, Behçet Necatigil Maddesi, Ferman Karaçam
  • Çağdaş Türk Şiiri Antolojisi, Mehmet Fuat

Hiç yorum yok:

Yorum Gönderme

Yorumlarınız bizim için önemli. Lütfen yorum yaparak daha iyi içerikler üretmemiz için bize destek olunuz.