1 Ekim 2019 Salı

Özdemir Asaf (1923-1981)

Özdemir Asaf
  • Şair ve deneme yazarı.
  • 11 Haziran 1923'te Ankara'da doğdu.
  • Şurâ-yı Devlet Azası Mehmet Asaf Bey'in oğludur.
  • Asıl adı Halit Özdemir Arun'dur.
  • İlkokuldan lise son sınıfa kadar Galatasaray Lisesinde okusa da ortaöğrenimini Kabataş Lisesinde tamamladı (1942).
  • 1939'da Servetifünun-Uyanış dergisinde çıkan Fransızca bir öykü çevirisi, yayımlanan ilk eseridir.
  • Hukuk, iktisat ve gazetecilik okusa da hiçbirini tamamlayamadı. Sonrasında sigorta prodüktörü, gazeteci ve mütercim olarak çalıştı.
  • 1951’de Sanat Basımevini kuran sanatçı, kitaplarını "Yuvarlak Masa Yayınları" adı altında yayımladı.
  • Son yıllarını İstanbul Bebek'te açtığı bir mekanda sanatçı dostlarıyla geçiren sanatçı 28 Ocak 1981'de öldü.
Sanatçı Kişiliği
  • Garip Dışında Yeniliğini Sürdüren Şairlerden biridir.
  • Çağdaş Türk şiirinin özgün isimlerinden biri olan şair, asıl ününü akılda kolayca kalan kısa şiirleriyle kazandı.
  • Şiirlerinde şaşırtma ve ironiden yararlanmıştır.
  • Şiirlerde sıkça “sen – ben” ikilemini ele aldı.
  • Şiir anlayışında beslendiği kaynaklardan en önemlisi felsefedir.
  • Yaşadıklarını, çevresindeki olayları soyutlaştırarak aktarmıştır.
  • Şiirlerinde sorgulama, cevaplar arama, bilmeceler kurma ve kurduğu bilmeceleri çözme peşindedir. 
  • Lavinia şiiri ile ünlüdür.
  • Hikâyeleri, ölümünden sonra "Dün Yağmur Yağacak" adıyla kitaplaşır.
  • Deneme türündeki yazılardan oluşan 'ça adlı kitabı otobiyografik özellik gösterir.
Eserleri
Şiir Kitapları: Dünya Kaçtı Gözüme, Sen Sen Sen, Bir Kapı Önünde,  Yumuşaklıklar Değil, Nasılsın, Çiçekleri Yemeyin, Yalnızlık Paylaşılmaz, Benden Sonra Mutluluk
Özdeyişler (Etika): Yuvarlağın Köşeleri I, Yuvarlağın Köşeleri II
Öykü: Dün Yağmur Yağacak
Deneme / Otokopi: 'ça
Çeviri: Reading Zindanı Balladı - Oscar Wilde
Bir Anekdot
Özdemir Asaf "r" harflerini söyleyemez, onları hep yumuşak "ğ" gibi telaffuz ederdi. O gün edebiyat matinesinde sahneye çıkar çıkmaz Galatasaray Lisesindeki öğrencilik yıllarına ilişkin bir anısını anlatacağını söyler: 
―Lisede edebiyat hocamız İsmail Habib Sevük‘tü. Sınıfta heğkese şiiğ okutuğ, sığa bana gelince, atlayıp yanımdakine geçeğdi. Biğ-iki, bu hep böyle süğegidiyoğ. Biğ gün değste pağmak kaldığdım ve "Hocam sınıfta heğkese şiiğ okutuyoğsunuz. Bana okutmuyoğsunuz. Niçin okutmuyoğsunuz?" dedim.
İsmail Habib Hoca, bu soğuma şu cevabı veğdi: Oğlum Özdemiğ, sen şiiğ okumuyoğsun. Şiiğin canını okuyoğsun.
Özdemir Asaf bu anekdotu anlatır anlatmaz, salon kahkahadan kırılmaktaydı ki, Özdemir, kaşla göz arasında şunu ekledi:
―Şimdi ben buğada, kendi şiiğleğimin canına okuyacağım.
Şiirlerinden... 
Epigraf
Her insanın bir öyküsü vardır,
Ama her insanın bir şiiri yoktur
Epigraf
Kendi bahçesinde dal olamayanın biri
Girmiş bahçeme ağaçlık taslıyor
Yanılgı
Kendimizden bir adadayız,
Dört yanımız başkalarından
Aynı önemli kapıdan giriyoruz,
O eski, o beyaz kapıdan
Özet
Seni büyük buldum, anladım,
Seni güzel buldum, korudum,
Seni küçük buldum, uyardım,
Seni yakın buldum, uyudum,
Biri yanlış idi, unuttum
Çizik
Geleceğim, bekle dedi gitti
Ben beklemedim, o da gelmedi
Ölüm gibi bir şey oldu
Ama kimse ölmedi
İlgili Sayfalar
Yararlanılan Kaynak
  • Özdemir Asaf (Şair, Hikaye Yazarı ve Denemeci Olarak), Gökay Durmuş

Hiç yorum yok:

Yorum Gönderme

Yorumlarınız bizim için önemli. Lütfen yorum yaparak daha iyi içerikler üretmemiz için bize destek olunuz.