Beni candan usandırdı cefâdan yâr usanmaz mı
Felekler yandı âhımdan muradım şem'i yanmaz mı
Fuzuli etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Fuzuli etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Usanmaz mı Redifli Gazel
Musammat Gazel
Beni candan usandırdı cefâdan yâr usanmaz mı
Felekler yandı âhımdan muradım şem'i yanmaz mı
Beni candan usandırdı cefâdan yâr usanmaz mı
Felekler yandı âhımdan muradım şem'i yanmaz mı
Bad-ı Saba'dan Gayrı
Gazel
Hâsılım yok ser-i kûyunda belâdan gayrı
Garazım yok reh-i ışkında fenâdan gayrı
Hâsılım yok ser-i kûyunda belâdan gayrı
Garazım yok reh-i ışkında fenâdan gayrı
Benim Şimdi O Toprak
Rubai
Mecnun oda yandı şule-i âh ile pâk
Vamık suya battı eşkden oldı helâk
Ferhat hevesle yele verdi ömrün
Hâk oldular anlar menem imdi ol hâk
Fuzuli
Mecnun oda yandı şule-i âh ile pâk
Vamık suya battı eşkden oldı helâk
Ferhat hevesle yele verdi ömrün
Hâk oldular anlar menem imdi ol hâk
Fuzuli
Âh Eylediğim Serv-i Hırâmânın İçindir
Gazel
Kan ağladığım gonce-i handânın içindir
Sergeşteliğim kâkül-i müşkînin ucundan
Aşüfteliğim zülf-i perîşânın içindir
Rind ü Zahid
Eserde yer yer manzum parçalara da yer verilmiştir (75 rubai, 54 kıta...).
Zahit aklı, Rint ise gönlü temsil etmektedir.
Eserde ibadet edip yasaklardan uzak durarak Allah'a ulaşmayı amaçlayan zahit ile bunun ancak aşk ve samimiyetle mümkün olacağını savunan rint kavramları kişileştirilmiştir.
Eser genel olarak Zahit adındaki bir baba ile onun Rint adındaki oğlu arasındaki konuşma ve tartışmalardan oluşmaktadır.
Baba ile oğul arasındaki bu çatışma, bireyin (Rint'in) kendini bulma yolundaki ruhsal mücadelesini simgeler.
Beng ü Bade
Beng, esrar; bade ise şarap anlamındadır.
444 beyitlik bir mesnevidir.
Türkçe yazılan eser, Safevi hükümdarı Şah İsmail'e sunulmuştur.
Eserin başında kısa birer tevhit, münacat, naat ve Hz. Ali methiyesinden sonra Şâh İsmail için söylenmiş bir methiye vardır.
Ol ki başlar zamânında bezm-i ferâğ
Pâdşehler başından eyler ayağ
Meclis-efrûz-ı bezmgâh-ı Halil
Cem’-i eyyâm-ı Şâh İsmail
Bu beyitlere göre Fuzulî, eserini Şah İsmail’in Şeybek Han’ı (Şeybani Han) mağlup edip kafatasından kadeh yaptırması olayından yani 1510’dan sonra kaleme almıştır.
Eserde Beng, Bâde, Boza, Rakı, Berş, Afyon, Nebiz, Kebap gibi içki ve yiyeceklere teşhis ve intak sanatlarıyla kişilik verilmiştir.
Olmasın Ya Rab
Gazel
Esîr-i derd-i ışk u dâğ-ı hicrân olmasun yâ Rab
Dem-â-dem cevrlerdür çekdügüm bî-rahm bütlerden
Bu kâfirler esîri bir müselmân olmasun yâ Rab
Gözüm Canım Efendim
Murabba
Gamından derde düştüm kılmadın tedbîr-i dermânım
Ne dersen rûzgârım beyle mi geçsün güzel hânım
Gözüm cânım efendim sevdiğim devletlü sultânım
Su Kasidesi Günümüz Türkçesi
Kaside Der-Na‘t-i Hazret-i Nebevî
1. Saçma ey göz eşkden gönlümdeki odlara su
Kim bu denli dutuşan odlara kılmaz çâre su
Ey göz! Gönlümdeki ateşlere gözyaşından su saçma, çünkü böyle tutuşan ateşlere su çare olmaz.
2. Âb-gûndur günbed-i devvâr rengi bilmezem
Ya muhît olmuş gözümden günbed-i devvâra su
Bilmiyorum, gökyüzü mü su rengindedir yoksa gözyaşlarım mı gökyüzünü kaplamıştır.
3. Zevk-i tîğından aceb yoh olsa gönlüm çâk çâk
Kim mürûr ilen bırağur rahneler dîvâra su
Senin kılıca benzeyen keskin bakışlarının zevkinden, gönlüm parça parça olsa buna şaşılmaz!.. Nitekim akarsu da gelip geçerken duvarda yarıklar açar.
4. Vehm ilen söyler dil-i mecrûh peykânın sözün
İhtiyat ilen içer her kimde olsa yara su
Yaralı gönül senin oka benzeyen kirpiğinden korkuyla söz eder, nitekim yaralı olan kimse sakınarak su içer.
5. Suya versin bağban gülzârı zahmet çekmesin
Bir gül açılmaz yüzün tek verse min gül-zâra su
Bahçıvan bin gül bahçesine su verse de senin yüzün gibi bir gül açmaz, (bahçıvan) boşuna (tek tek sulamakla) zahmet çekmesin, gül bahçesini suya versin (sele versin).
6. Ohşadabilmez gubârını muharrir hattına
Hâme tek bahmakdan inse gözlerine kara su
Kâtip, kalem gibi yere baka baka gözlerine kara su inse de (istediği kadar uğraşsa da) senin hattını yüzündeki tüylere benzetemez.
7. Ârızın yâdıyla nemnâk olsa müjgânım n’ola
Zâyi olmaz gül temennâsıyla vermek hâra su
Yanağını anmamdan dolayı (gözlerimden akan yaşla) kirpiklerim ıslansa ne olur ki; zira gülü düşünerek dikene su vermekle bir şey zayi olmaz.
8. Gam günü etme dil-i bîmardan tîğin dirîg
Hayrdır vermek karanu gecede bîmâra su
Hüzün günü kılıcını hasta gönülden mahrum etme, karanlık gecede hastaya su vermek hayırdır.
9. İste peykânın gönül hecrinde şevkim sâkin et
Susuzum bir kez bu sahrada menimçün ara su
Ey gönül! Sevgiliden ayrı kaldığında oka benzeyen kirpiklerini isteyerek kavuşma arzunu dindir. Bu çölde susuzum, bir kez de benim için su ara.
10. Men lebin müştâkıyam zühhâd kevser tâlibi
Nitekim meste mey içmek hoş gelir huşyâra su
Ben senin dudağından çıkan (ilâhî nefese kavuşma) arzusundayım, zahitlerse kevseri talep etmektedir. Nitekim (ilâhî nefesle) mest olmuş kişiye şarap içmek, ayıklara ise su içmek hoş gelir.
11. Ravza-i kûyuna her dem durmayıp eyler güzâr
Âşık olmuş galibâ ol serv-i hoş-reftâra su
Su, galiba o hoş yürüyüşlü serviye (servi gibi uzun boylu güzele) âşık olmuş. Bir an bile durmadan onun cennet bahçesine akar.
12. Su yolun ol kûydan toprağ olup tutsam gerek
Çün rakîbimdir dahi ol kûya koyman vara su
Sevgilinin cennet bahçesine gitmesin diye toprak olup suyun önünü kesmeliyim. Su benim rakibim olduğu için onun bahçeye varmasına müsaade etmem.
13. Dest-bûsı arzusıyla ger ölsem dostlar
Kûze eylen toprağım sunun anunla yâra su
Dostlar, eğer sevgilinin elini öpme arzusuyla ölürsem, toprağımdan testi yapıp onunla sevgiliye su sunun.
14. Serv ser-keşlük kılur kumrî niyâzından meğer
Dâmenin duta ayağına düşe yalvara su
Servi, kumrunun ona yalvarması karşısında dik başlılık ediyor. (Herhalde) servi, sudan eteğini tutarak ve ayaklarına kapanarak yalvarmasını istemektedir.
15. İçmek ister bülbülün kanın meger bir reng ile
Gül budağının mizacına gire kurtara su
Meğer gül bir hile ile bülbülün kanını içmek ister. Su, gülün dalının damarına girsin (mizacına göre hareket ederek bülbülü) kurtarsın.
16. Tıynet-i pâkini rûşen kılmış ehl-i âleme
İktidâ kılmış tarîk-i Ahmed-i Muhtâr’a su
Su, Hz. Peygamber’in yoluna uymakla temiz tabiatını bütün dünyaya açıkça göstermiştir.
17. Seyyid-i nev‘-i beşer deryâ-yi dürr-i ıstıfâ
Kim sepüpdür mu‘cizâtı âteş-i eşrâra su
Mucizeleri kötülük sahiplerinin ateşine su serpen (ateşlerini söndüren zat-ı şerif), insanların efendisi seçkin inciler denizidir.
18. Kılmağ içün tâze gül-zâr-ı nüvüvvet revnakın
Mu‘cizinden eylemiş izhâr seng-i hâra su
Peygamberliğin gül bahçesini taze kılmak için mucizesiyle sert taştan su çıkarmıştır.
19. Mu‘cizi bir bahr-i bî-pâyan imiş âlemde kim
Yetmiş andan min min âteş-hâne-i küffâra su
Mucizesi, bu âlemde uçsuz bucaksız denizdir ki, ondan binlerce kâfirin ateş hânesine su ulaşmıştır.
20. Hayret ilen barmagın dişler kim etse istimâ
Parmağından verdiği şiddet günü Ensâr’a su
Şiddetli bir savaş gününde parmağından çıkarıp Ensâr’a su verdiğini kim işitse hayretinden parmağını ısırır.
21. Dostı ger zehr-i mâr içse olur âb-ı hâyât
Hasmı su içse döner elbette zehr-i mâra su
Yararlanılan Kaynaklar
Fuzuli, Mülhim Şehir ve Su Kasidesi, Ali Cançelik
Su Kasidesi'nin Dili Üzerine, Özkan Öztekten
1. Saçma ey göz eşkden gönlümdeki odlara su
Kim bu denli dutuşan odlara kılmaz çâre su
Ey göz! Gönlümdeki ateşlere gözyaşından su saçma, çünkü böyle tutuşan ateşlere su çare olmaz.
2. Âb-gûndur günbed-i devvâr rengi bilmezem
Ya muhît olmuş gözümden günbed-i devvâra su
Bilmiyorum, gökyüzü mü su rengindedir yoksa gözyaşlarım mı gökyüzünü kaplamıştır.
3. Zevk-i tîğından aceb yoh olsa gönlüm çâk çâk
Kim mürûr ilen bırağur rahneler dîvâra su
Senin kılıca benzeyen keskin bakışlarının zevkinden, gönlüm parça parça olsa buna şaşılmaz!.. Nitekim akarsu da gelip geçerken duvarda yarıklar açar.
4. Vehm ilen söyler dil-i mecrûh peykânın sözün
İhtiyat ilen içer her kimde olsa yara su
Yaralı gönül senin oka benzeyen kirpiğinden korkuyla söz eder, nitekim yaralı olan kimse sakınarak su içer.
5. Suya versin bağban gülzârı zahmet çekmesin
Bir gül açılmaz yüzün tek verse min gül-zâra su
Bahçıvan bin gül bahçesine su verse de senin yüzün gibi bir gül açmaz, (bahçıvan) boşuna (tek tek sulamakla) zahmet çekmesin, gül bahçesini suya versin (sele versin).
6. Ohşadabilmez gubârını muharrir hattına
Hâme tek bahmakdan inse gözlerine kara su
Kâtip, kalem gibi yere baka baka gözlerine kara su inse de (istediği kadar uğraşsa da) senin hattını yüzündeki tüylere benzetemez.
7. Ârızın yâdıyla nemnâk olsa müjgânım n’ola
Zâyi olmaz gül temennâsıyla vermek hâra su
Yanağını anmamdan dolayı (gözlerimden akan yaşla) kirpiklerim ıslansa ne olur ki; zira gülü düşünerek dikene su vermekle bir şey zayi olmaz.
8. Gam günü etme dil-i bîmardan tîğin dirîg
Hayrdır vermek karanu gecede bîmâra su
Hüzün günü kılıcını hasta gönülden mahrum etme, karanlık gecede hastaya su vermek hayırdır.
9. İste peykânın gönül hecrinde şevkim sâkin et
Susuzum bir kez bu sahrada menimçün ara su
Ey gönül! Sevgiliden ayrı kaldığında oka benzeyen kirpiklerini isteyerek kavuşma arzunu dindir. Bu çölde susuzum, bir kez de benim için su ara.
10. Men lebin müştâkıyam zühhâd kevser tâlibi
Nitekim meste mey içmek hoş gelir huşyâra su
Ben senin dudağından çıkan (ilâhî nefese kavuşma) arzusundayım, zahitlerse kevseri talep etmektedir. Nitekim (ilâhî nefesle) mest olmuş kişiye şarap içmek, ayıklara ise su içmek hoş gelir.
11. Ravza-i kûyuna her dem durmayıp eyler güzâr
Âşık olmuş galibâ ol serv-i hoş-reftâra su
Su, galiba o hoş yürüyüşlü serviye (servi gibi uzun boylu güzele) âşık olmuş. Bir an bile durmadan onun cennet bahçesine akar.
12. Su yolun ol kûydan toprağ olup tutsam gerek
Çün rakîbimdir dahi ol kûya koyman vara su
Sevgilinin cennet bahçesine gitmesin diye toprak olup suyun önünü kesmeliyim. Su benim rakibim olduğu için onun bahçeye varmasına müsaade etmem.
13. Dest-bûsı arzusıyla ger ölsem dostlar
Kûze eylen toprağım sunun anunla yâra su
Dostlar, eğer sevgilinin elini öpme arzusuyla ölürsem, toprağımdan testi yapıp onunla sevgiliye su sunun.
14. Serv ser-keşlük kılur kumrî niyâzından meğer
Dâmenin duta ayağına düşe yalvara su
Servi, kumrunun ona yalvarması karşısında dik başlılık ediyor. (Herhalde) servi, sudan eteğini tutarak ve ayaklarına kapanarak yalvarmasını istemektedir.
15. İçmek ister bülbülün kanın meger bir reng ile
Gül budağının mizacına gire kurtara su
Meğer gül bir hile ile bülbülün kanını içmek ister. Su, gülün dalının damarına girsin (mizacına göre hareket ederek bülbülü) kurtarsın.
16. Tıynet-i pâkini rûşen kılmış ehl-i âleme
İktidâ kılmış tarîk-i Ahmed-i Muhtâr’a su
Su, Hz. Peygamber’in yoluna uymakla temiz tabiatını bütün dünyaya açıkça göstermiştir.
17. Seyyid-i nev‘-i beşer deryâ-yi dürr-i ıstıfâ
Kim sepüpdür mu‘cizâtı âteş-i eşrâra su
Mucizeleri kötülük sahiplerinin ateşine su serpen (ateşlerini söndüren zat-ı şerif), insanların efendisi seçkin inciler denizidir.
18. Kılmağ içün tâze gül-zâr-ı nüvüvvet revnakın
Mu‘cizinden eylemiş izhâr seng-i hâra su
Peygamberliğin gül bahçesini taze kılmak için mucizesiyle sert taştan su çıkarmıştır.
19. Mu‘cizi bir bahr-i bî-pâyan imiş âlemde kim
Yetmiş andan min min âteş-hâne-i küffâra su
Mucizesi, bu âlemde uçsuz bucaksız denizdir ki, ondan binlerce kâfirin ateş hânesine su ulaşmıştır.
20. Hayret ilen barmagın dişler kim etse istimâ
Parmağından verdiği şiddet günü Ensâr’a su
Şiddetli bir savaş gününde parmağından çıkarıp Ensâr’a su verdiğini kim işitse hayretinden parmağını ısırır.
21. Dostı ger zehr-i mâr içse olur âb-ı hâyât
Hasmı su içse döner elbette zehr-i mâra su
Eğer (Hz. Peygamber'in) dostu yılanın zehrini içse bu ona âb-ı hayât (ölümsüzlük suyu) olur. Düşmanı su içse hiç şüphesiz yılanın zehrine döner.
22. Eylemiş her katreden min bahr-i rahmet mevc-hîz
El sunup urgaç vuzû içün gül-i ruhsâra su
Abdest almak için suyu gül yanağına vurunca her damlasından binlerce rahmet denizi dalgalanmıştır.
23. Hâk-i pâyine yetem der ömrlerdir muttasıl
Başını daştan daşa urup gezer âvâre su
Su, durmadan ömürler boyu onun ayağının toprağına erişeyim der, başını taştan taşa vurarak avare avare gezer.
24. Zerre zerre hâk-i dergâhına ister sala nûr
Dönmez ol dergâhdan ger olsa pâre pâre su
Su, zerre miktarınca da olsa dergâhının toprağına nur saçmak ister. Şayet parça parça da olsa o dergâhtan geri dönmez.
25. Zikr-i na‘tin virdini derman bilir ehl-i hatâ
Eyle kim def-i humâr içün içer mey-hâre su
Sarhoşların içkinin tesirinden kurtulmak için su içmeleri gibi, günahkârlar da naatını söylemeyi derman görürler.
26. Yâ Habibâ’llah yâ Hayre’l-beşer müştâkınam
Eyle kim leb-teşneler yanıp diler hemvâre su
Ey Allah'ın sevgilisi, ey insanlığın hayrı; susayanların yanıp daima su diledikleri gibi sana hasretim.
27. Sensin ol bahr-i kerâmet kim Şeb-i Mi‘râc’da
Şebnem-i feyzin yetirmiş sâbit ü seyyâra su
Sen, Miraç gecesinde feyzinin çiğ damlalarıyla yıldız ve gezegenlere su ulaştırmış keramet denizisin.
28. Çeşme-i hurşîdden her dem zülâl-i feyz iner
Hâcet olsa merkadin tecdîd eden mi‘mâra su
Senin kabrini yenileyen mimara su lazım olursa güneş çeşmesinden her an bol bol saf, tatlı ve güzel su iner.
29. Bîm-i dûzah nâr-i gam salmış dil-i sûzânıma
Var ümîdim ebr-i ihsânın sepe ol nâra su
Cehennem korkusu, yanık gönlüme gam ateşi salmış ama senin bağışlama bulutunun o ateşe su serpeceği ümidindeyim.
30. Yümn-i na‘tinden güher olmuş Fuzûlî sözleri
Ebr-i nîsandan dönen tek lü’lü-i şehvâra su
Seni methetmenin uğuru vesilesiyle Fuzuli'nin sözleri, nisan bulutundan düşüp şahane tek inciye dönüşen su damlası gibi birer inci olmuştur.
31. Hâb-ı gafletden olan bîdâr olanda rûz-ı haşr
Hâb-ı hasretden dökende dîde-i bîdâra su
Mahşer günü gaflet uykusundan uyanık olan (sana) hasret gözyaşlarından, uyanık gözlere su serptiğinde (ağladığında)...
32. Umduğum oldur ki rûz-ı haşr mahrûm olmayam
Çeşme-i vaslın vere men teşne-i dîdâra su
Umudum odur ki, kıyamet gününde (senin cemalini görmekten) mahrum olmayayım. Ben, cemaline (güzel yüzüne) susamışa senin vuslat (kavuşma) pınarın su versin.
Fuzuli
İlgili Sayfalar
👉 Divan Şiiri Örnekleri
22. Eylemiş her katreden min bahr-i rahmet mevc-hîz
El sunup urgaç vuzû içün gül-i ruhsâra su
Abdest almak için suyu gül yanağına vurunca her damlasından binlerce rahmet denizi dalgalanmıştır.
23. Hâk-i pâyine yetem der ömrlerdir muttasıl
Başını daştan daşa urup gezer âvâre su
Su, durmadan ömürler boyu onun ayağının toprağına erişeyim der, başını taştan taşa vurarak avare avare gezer.
24. Zerre zerre hâk-i dergâhına ister sala nûr
Dönmez ol dergâhdan ger olsa pâre pâre su
Su, zerre miktarınca da olsa dergâhının toprağına nur saçmak ister. Şayet parça parça da olsa o dergâhtan geri dönmez.
25. Zikr-i na‘tin virdini derman bilir ehl-i hatâ
Eyle kim def-i humâr içün içer mey-hâre su
Sarhoşların içkinin tesirinden kurtulmak için su içmeleri gibi, günahkârlar da naatını söylemeyi derman görürler.
26. Yâ Habibâ’llah yâ Hayre’l-beşer müştâkınam
Eyle kim leb-teşneler yanıp diler hemvâre su
Ey Allah'ın sevgilisi, ey insanlığın hayrı; susayanların yanıp daima su diledikleri gibi sana hasretim.
27. Sensin ol bahr-i kerâmet kim Şeb-i Mi‘râc’da
Şebnem-i feyzin yetirmiş sâbit ü seyyâra su
Sen, Miraç gecesinde feyzinin çiğ damlalarıyla yıldız ve gezegenlere su ulaştırmış keramet denizisin.
28. Çeşme-i hurşîdden her dem zülâl-i feyz iner
Hâcet olsa merkadin tecdîd eden mi‘mâra su
Senin kabrini yenileyen mimara su lazım olursa güneş çeşmesinden her an bol bol saf, tatlı ve güzel su iner.
29. Bîm-i dûzah nâr-i gam salmış dil-i sûzânıma
Var ümîdim ebr-i ihsânın sepe ol nâra su
Cehennem korkusu, yanık gönlüme gam ateşi salmış ama senin bağışlama bulutunun o ateşe su serpeceği ümidindeyim.
30. Yümn-i na‘tinden güher olmuş Fuzûlî sözleri
Ebr-i nîsandan dönen tek lü’lü-i şehvâra su
Seni methetmenin uğuru vesilesiyle Fuzuli'nin sözleri, nisan bulutundan düşüp şahane tek inciye dönüşen su damlası gibi birer inci olmuştur.
31. Hâb-ı gafletden olan bîdâr olanda rûz-ı haşr
Hâb-ı hasretden dökende dîde-i bîdâra su
Mahşer günü gaflet uykusundan uyanık olan (sana) hasret gözyaşlarından, uyanık gözlere su serptiğinde (ağladığında)...
32. Umduğum oldur ki rûz-ı haşr mahrûm olmayam
Çeşme-i vaslın vere men teşne-i dîdâra su
Umudum odur ki, kıyamet gününde (senin cemalini görmekten) mahrum olmayayım. Ben, cemaline (güzel yüzüne) susamışa senin vuslat (kavuşma) pınarın su versin.
Fuzuli
İlgili Sayfalar
👉 Divan Şiiri Örnekleri
Fuzuli, Mülhim Şehir ve Su Kasidesi, Ali Cançelik
Su Kasidesi'nin Dili Üzerine, Özkan Öztekten
Kılma Derman ki Helakim Zehri Dermanındadır
Gazel
Kanda olsam ey peri gönlüm senin yanındadır
Şikayetname (Günümüz Türkçesi)
 |
| Fuzuli |
Süslü nesir örneği olan eser, hiciv türünün en başarılı örneklerinden biridir.
Şair, mektubuyla bürokrasiyi, rüşveti ve sosyal aksaklıkları eleştirir.
Mektup, Nişancı Celalzâde Mustafa Çelebi'ye hitaben yazılmıştır.
Eser, bu nedenle "Nişancı Paşa Mektubu" ismiyle de anılır.
Yazılma Nedeni
Şair, Bağdat'ın fethi nedeniyle hem Kanuni Sultan Süleyman'a hem de bazı devlet adamlarına kasideler sunarak Osmanlı Devleti'ne bağlılığını bildirmiştir. Şaire caize olarak Bağdat'taki vakfın kalan gelirinden verilmek üzere günlük dokuz akçelik bir tahsilat bağlanır. Şair, buna rağmen vakıf memurlarının hileli işleri nedeniyle hakkını alamaz. Vakıftaki yozlaşmaya şahit olan şair, Nişancı Celalzâde Mustafa Çelebi'ye hitaben bu mektubu kaleme alır.
Dert Çok Hemdert Yok
Gazel
Dert çok, hem-dert yok, düşman kavî, tâlih zebûn
Fuzuli (1483? - 1556)
 |
| Fuzuli |
- 16.yüzyıl divan şairi.
- Asıl adı Mehmet'tir.
- Kerbelâ'da doğan şairin tüm ömrü İslam âleminin önemli kültür ve medeniyet merkezleri olan Bağdat ve Kerbela'da geçmiştir.
"Benim makamım Kerbela toprağı olduğu için şiirlerim nereye giderlerse onları hürmetle karşılamak lazımdır. Benim şiirlerim altın değil, gümüş değil, inci değil, lal değil, topraktır fakat Kerbela toprağıdır. " (Farsça Divan Mukaddimesi'nden)
- Azeri Türkçesi ile şiirler yazan Fuzuli, Türk edebiyatının en büyük lirik şairi sayılır.
Öyle Sermestem ki İdrak Etmezem Dünya Nedir
Gazel
Ben kimem sakî olan kimdir mey-i sahbâ nedir
Ya Rab Bela-yı Aşk ile Kıl Aşina Beni
Gazel
Bir dem belâ-yı aşktan kılma cüdâ beni
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)
